Het Museum voor Volkskunde en Verbeelding organiseert drie lezingen met augmented reality, gewijd aan drie iconische figuren uit Doornik: Walter Ravez, magistraat, schrijver en folklorist; Stella Laurent, beeldhouwster, pedagoog en ontwerpster van processiereuzen; en Hélène Dutrieu, luchtvaartpionier.
Lezing over Walter Ravez – 5 februari 2026, om 18.00 uur – MuFIm
Walter Ravez (1886–1946) wordt gerekend tot de vooraanstaande figuren die het openbare en culturele leven in Doornik ingrijpend hebben gevormd. Zijn leven stond in het teken van voortdurende toewijding: hij was magistraat, productief auteur, criticus en museumconservator, maar ook atleet en lid van het verzet.
Ravez was ook een actief voorvechter van de Waalse beweging in de regio Doornik. Al in 1907 was hij een van de oprichters en secretaris van de Jeune Garde Wallonne, die later de Ligue Wallonne du Tournaisis werd. Hij is vooral bekend als de oprichtingssecretaris van de Royale Compagnie du Cabaret Wallon Tournaisien in 1908. Onder zijn leiding werd in 1931 het Monument voor de Waalse Literatuur en het Waalse Lied, bijgenaamd L’Pichou Saint-Piat, opgericht. Zijn meest zichtbare nalatenschap blijft zijn inzet voor de lokale folklore. In 1930 stichtte hij het Folkloremuseum van Doornik, bekend als het “Maison Tournaisienne”, waar hij tot aan zijn dood als conservator werkzaam was.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij vanwege zijn strijd tegen collaborateurs meerdere malen gearresteerd door de Gestapo en moest hij in 1944 onderduiken. Vanaf september 1940 nam hij actief deel aan de wederopbouw van de verwoeste stad. Hij was auteur van baanbrekende werken zoals *Tournai, Cité Royale* (1934) en *Femmes de Lettres Belges* (1939) – het eerste boek dat het werk van Belgische schrijfsters belichtte – en zijn belangrijkste werk, *Le Folklore de Tournai et du Tournaisis*, werd postuum gepubliceerd in 1949.
Lezing over Stella Laurent – 12 februari 2026, om 17.30 uur – Ambulatorium
Hoewel Stella Laurent (1915–2004) in Doornik bekend en erkend staat als beeldhouwster, begon ze haar artistieke loopbaan met tekenen en schilderen. Ze volgde zowel avond- als daglessen aan de Academie voor Schone Kunsten van Doornik: tekenen bij Léonce Pion en decoratief schilderen bij Jules Pollet. Later liet Maurice De Korte haar kennismaken met beeldhouwen en boetseren. Ze zou hem opvolgen als docent aan de Academie.
Stella Laurent creëerde hoofden en bustes, vrouwelijke naaktfiguren en symbolistische of religieuze composities in een figuratieve stijl. Ze geeft de voorkeur aan boetseren en terracotta of gereconstitueerde steen, maar werkt ook met witte steen en blauwe steen.
De kunstenares ontwikkelt een persoonlijke benadering van het vrouwelijk lichaam door het in specifieke situaties te plaatsen: een vrouw die met één gebogen been staat en haar haar kamt; een vrouw die op een rots zit en haar benen afveegt… De spieren zijn gespannen, het vlees trilt, het bloed stroomt. De sculptuur nodigt de toeschouwer uit om een dynamische relatie te ontwikkelen door het gevoel dat hij voor een bevroren beeld staat, waarin hij zich het voor en na van dit opgeschorte moment moet voorstellen.
Door de overvloed aan haar werken die permanent in het landschap van Doornik zijn ingebed, levert Stella Laurent een belangrijke bijdrage aan de identiteit van Doornik. De creatie van de reuzenkoppen voegt een belangrijke populaire en gemeenschapsgerichte dimensie toe aan de rijkdom van haar artistieke werk.
De rondleiding begint bij de Sainte Marguerite-kerk en eindigt bij MuFIm.
Lezing over Hélène Dutrieu – 19 februari 2026, om 18.00 uur – MuFIm
Hélène Dutrieu (1877–1961), geboren in Doornik, was een gedurfde atlete: ze was kampioene wielrennen, trad op in acrobatische shows en werd vervolgens een van de pioniers van de luchtvaart.
Ze hield van wielrennen en moest de kost verdienen. Dat waren twee goede redenen om aan wedstrijdwielrennen te gaan doen.
Op 14-jarige leeftijd begon Hélène Dutrieu aan wedstrijden mee te doen en werd al snel professioneel wielrenster. In 1897 vestigde ze het snelheidsrecord in Oostende, waar ze de bijnaam ‘de menselijke pijl’ kreeg. Het jaar daarop won ze de Grand Prix d’Europe en de Twelve Days of London.
Hélène Dutrieu had zo’n perfecte controle over haar stuur dat ze indrukwekkende stunts kon uitvoeren.
Ze was volhardend en had een flair voor showmanship, dus besloot ze op het podium op te treden. Daar was ze dan, loopings makend op een fiets, daarna op een motorfiets en zelfs in een auto! Ze gaf optredens in verschillende landen, met name in Frankrijk, waar haar durf zeer gewaardeerd werd.
Als avonturierster voelde Hélène Dutrieu zich aangetrokken tot de luchtvaart, die toen net in opkomst was. Aan het begin van de 20e eeuw waren er maar weinig mannen die de vroege vliegtuigen konden besturen, en nog minder vrouwen!
Maar Hélène Dutrieu was onverschrokken. Ze leerde vliegen en in 1910 werd ze de eerste Belgische vrouw die haar vliegbrevet haalde. Sterker nog, ze zou vervolgens verschillende snelheids- en uithoudingsrecords breken en haar mannelijke concurrenten overtreffen. In 1911 zou “de King's Race” in Florence haar tot koningin kronen!
Praktische informatie:
Prijs: € 7; gratis voor kinderen onder de 6 jaar
Om je in te schrijven voor een of meerdere lezingen, kun je je hier aanmelden : https://shop.visittournai.be/ELISATH_RESERVATION_WEB/FR/PAGE_VA_VenteAr…